Jan Milun – honorowy obywatel Brzegu

Kaliningrad 2005r.
Podczas uroczystego koncertu poświęconego Janowi Pawłowi II w Kaliningradzie 2005 r.

“Między mythos a sacrum” zbiĂłr wywiadĂłw Zbigniewa Kresowatego

2006 r.

Wywiad z Janem Milunem Zbigniewa Kresowatego 2006 r

Przełamywał bariery, zbliżał narody

 

Pochodzenie i wykształcenie

Jan Milun urodził się na Wileńszczyźnie. Po zakończeniu II wojny światowej zamieszkał w Brzegu, z którym przez wiele lat był silnie związany. W 1971 roku wyemigrował do Stanów Zjednoczonych, osiedlając się w Bostonie w stanie Massachusetts.

Wykształcenie zdobywał zarówno w Polsce, jak i za granicą. Studiował języki słowiańskie na Uniwersytecie Warszawskim oraz śpiew na Wydziale Wokalnym Akademii Muzycznej w Krakowie. Ukończył także studia w Akademii Wojskowej Stanów Zjednoczonych. Przygotowanie humanistyczne i muzyczne stało się podstawą jego późniejszej działalności artystycznej i organizacyjnej.

Działalność na emigracji

Po osiedleniu się w Stanach Zjednoczonych Jan Milun podjął intensywną działalność artystyczną, kulturalną i patriotyczną w środowisku polonijnym. Stał się jednym z najbardziej aktywnych mecenasów i ambasadorów polskiej muzyki oraz kultury na emigracji.

Pełnił funkcję prezesa Towarzystwa Muzycznego im. Stanisława Moniuszki w Bostonie oraz działał w strukturach Kongresu Polonii Amerykańskiej. W ramach swojej działalności zorganizował co najmniej 250 koncertów o dużej skali, które odbywały się w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, na Wyspach Karaibskich oraz w Polsce.

Wielkie koncerty i wydarzenia rocznicowe

Do najważniejszych przedsięwzięć Jana Miluna należał koncert z okazji 20‑lecia pontyfikatu Jana Pawła II, który odbył się 18 października 1998 roku i był transmitowany przez Telewizję Polonia. W Stanach Zjednoczonych szczególnym uznaniem cieszył się koncert w hołdzie prymasowi Stefanowi Wyszyńskiemu, zorganizowany w setną rocznicę jego urodzin. Wydarzenie to miało miejsce 14 października 2001 roku w Bostonie i zgromadziło ponad 600 artystów.

Podczas koncertu zorganizowanego w pierwszą rocznicę wprowadzenia stanu wojennego w Polsce zebrano 15 tysięcy dolarów, które Jan Milun przeznaczył na zakup żywności i leków dla Polaków w kraju.

Związki z Brzegiem i działalność w Polsce

W jubileuszowym roku 20‑lecia pontyfikatu Jana Pawła II w kościele św. Mikołaja w Brzegu odbył się koncert o międzynarodowej randze, transmitowany przez Telewizję Polonia na cały świat. Jego organizatorem był Jan Milun, pełniący wówczas funkcję przewodniczącego Towarzystwa Muzycznego im. Stanisława Moniuszki w Bostonie.

Kolejnym wielkim wydarzeniem był koncert z okazji 25‑lecia pontyfikatu Jana Pawła II, który odbył się 19 października 2003 roku w Bazylice Mariackiej. Wystąpiło w nim około 700 artystów z kraju i zagranicy, a głównym organizatorem przedsięwzięcia był Jan Milun.

Planował on również organizację koncertu jubileuszowego w Krakowie, z zamiarem jego powtórzenia w Brzegu. Koncerty poświęcone Ojcu Świętemu organizował dwukrotnie w Brzegu, Wilnie oraz Nowym Jorku.

Koncerty pamięci i działalność artystyczna

W Bostonie, jako prezes Towarzystwa im. Stanisława Moniuszki, Jan Milun organizował także koncerty upamiętniające ofiary zbrodni katyńskiej – oficerów polskich zamordowanych w Katyniu, Kozielsku, Ostaszkowie i Starobielsku.

W Roku Kardynała Stefana Wyszyńskiego zorganizował koncert poświęcony Prymasowi Tysiąclecia. Podczas tego wydarzenia wystąpił również jako baryton, wykonując – w towarzystwie Irene Jadkowski i Agnieszki Dziubak – utwór „O Panie, Któryś jest na niebie”. Był ponadto organizatorem koncertu z okazji kanonizacji ojca Maksymiliana Marii Kolbego oraz koncertu charytatywnego na rzecz ofiar trzęsienia ziemi we Włoszech.

Odznaczenia i wyróşnienia

Za zasługi w krzewieniu kultury polskiej w Stanach Zjednoczonych Jan Milun został uhonorowany Medalem Jerzego Waszyngtona oraz medalem „Zasłużony dla Kultury Polskiej”, przyznanym przez Ministerstwo Kultury Rzeczypospolitej Polskiej. W 1996 roku, wraz z pułkownikiem Ryszardem Kuklińskim, otrzymał od Armii Polskiej we Francji odznakę „Miecze Hallerowskie” za wierną służbę Ojczyźnie. W maju 1998 roku przewodniczący Senatu Stanów Zjednoczonych przyznał mu wyróżnienie za działalność na rzecz upowszechniania polskiej kultury w Ameryce.

Za wybitne zasługi w popularyzowaniu kultury polskiej i działalność polonijną   odznaczony KRZYŻEM KAWALERSKIM ORDERU ZASŁUGI RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Śmierć i dziedzictwo

Jan Milun zmarł 24 czerwca 2014 roku w Chelsea w Stanach Zjednoczonych. Zgodnie z wolą rodziny został pochowany w Brzegu – mieście, z którym był związany od lat powojennych i do którego wielokrotnie powracał swoją działalnością artystyczną i organizacyjną.

Pozostał w pamięci jako niestrudzony mecenas kultury muzycznej oraz wybitny animator życia kulturalnego Polonii. W ciągu kilkudziesięciu lat aktywności zdołał zorganizować ponad 250 wielkich koncertów w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, na Karaibach, w Polsce, Rosji (Kaliningradzie) oraz w Watykanie. Największe i najbardziej doniosłe z nich poświęcone były osobie i pontyfikatowi św. Jana Pawła II.

Działalność Jana Miluna stanowi trwały element historii polskiej kultury na emigracji oraz ważny rozdział w dziejach Brzegu i środowisk polonijnych, którym przez całe życie wiernie służył.

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Eugeniusz MrĂłz, kolega PapieĹźa

Okładka filmu o Eugeniuszu Mrozie zrealizowanego przez TVP Opole w 2005 r.

Eugeniusz Mróz, żołnierz AK, kolega Papieża

W wieku 100 lat zmarł 3 listopada 2020 Eugeniusz Mróz, żołnierz AK, przyjaciel i kolega szkolny Papieża św. Jana Pawła II.

W październiku 2010 Eugeniusz Mróz odwiedził Brzeg. Pokłonił się przed pomnikiem swojego szkolnego kolegi z lat dzieciństwa Karola Wojtyły i zapalił znicz. Zanim trafił na Opolszczyznę mieszkał w Wadowicach. Wtedy nawet nie przypuszczał, że przyjaźni się ze świętym Janem Pawłem II.  Po II wojnie przyjaciel Ojca Świętego mieszkał przez wiele lat w Opolu, gdzie trafił już w marcu 1945 roku, gdzie mieszkał do późnej starości. Jednak kilka  ostatnich  lat życia spędził w Domu Pomocy Społecznej ”Anna” w Krapkowicach.

Okruchy z biografii

Urodził się 14 marca 1920 roku w rodzinie urzędnika skarbowego w Limanowej. W 1935 roku jego rodzina przeniosła się do Wadowic i tam kontynuował naukę w męskim gimnazjum
neoklasycystycznym im. Marcina Wadowity. Do połowy 1937 r. był sąsiadem rodziny Wojtyłów. Do matury w 1938 roku (klasy V-VIII) był kolegą Karola Wojtyły.

W czasie okupacji niemieckiej pracował jako robotnik w drukarni w Wadowicach. W czasie II wojny podzielił los wielu PolakĂłw. Został wywieziony na roboty we wschodnich Sudetach (Czechy). Jednak takĹźe tam cały czas kontynuował działalność w ruchu oporu. Pod pseudonimem ”Lima” działał od sierpnia 1941 do stycznia 1945 w ramach ZWZ-AK ObwĂłd Wadowice, Inspektorat Bielsko – Biała i Okręg KrakĂłw.

Już po przełomie politycznym w kraju  w 1994 roku został wybrany  wiceprezesem Zarządu Opolskiego Okręgu Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej. Od marca 2004 roku był też członkiem koła Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej w Brzegu. I chociaż mieszkał w Opolu  to z brzeskim kołem utrzymywał stały kontakt.

W mieście pojawił się kilka razy. Uczestniczył m.in. w spotkaniu działającego tu od 2007 roku Klubu Historycznego im. Gen. Stefana Roweckiego ”Grota”.  Wspominał swoją przyjaźń z Karolem Wojtyłą, późniejszym papieżem Janem Pawłem II, ale także opowiadał o  swojej działalności konspiracyjnej, którą rozpoczął w październiku 1939 roku.

Warto dodać, Ĺźe w czasie pontyfikatu Karola Wojtyły – Jana Pawła II brał udział we wszystkich spotkaniach koleĹźeńskich maturzystĂłw z 1938 roku z udziałem K. Wojtyły dwukrotnie w Rzymie i Castel Gandolfo oraz we wszystkich pielgrzymkach polskiego papieĹźa do kraju.

Koledzy z Gimnazjum w 1938
Na zdjęciu klasa gimnazjalna Karola Wojtyły i Eugeniusz Mroza z 1937 r. Wadowice. Foto z prywatnego archiwum E.Mroza

Eugeniusz Mróz kolega Jana Pawła II

Eugeniusz Mróz, żołnierz AK, kolega Papieża

W wieku 100 lat zmarł 3 listopada 2020 Eugeniusz Mróz ostatni żyjący przyjaciel i kolega szkolny papieża Jana Pawła II, polskiego świętego.

Kiedy 10 lat temu w październiku 2010 Eugeniusz Mróz odwiedził Brzeg zapalił znicz. Pokłonił się przed pomnikiem swojego szkolnego kolegi z lat dzieciństwa Karola Wojtyły. Wtedy nie wiedział, że przyjaźnił się ze świętym Janem Pawłem II.  Przyjaciel Ojca Świętego mieszkał przez wiele lat w Opolu, gdzie trafił już w marcu 1945 roku. Ostatnich kilka lat życia spędził w Domu Pomocy Społecznej ”Anna” w Krapkowicach.

Z biografii

Urodził się 14 marca 1920 roku w rodzinie urzędnika skarbowego w Limanowej. W 1935 roku jego rodzina przeniosła się do Wadowic i tam kontynuował naukę w męskim gimnazjum
neoklasycystycznym im. Marcina Wadowity. Do połowy 1937 r. był sąsiadem rodziny Wojtyłów. Do matury w 1938 roku (klasy V-VIII) był kolegą Karola Wojtyły. W czasie okupacji niemieckiej pracował jako robotnik w drukarni w Wadowicach. Został wywieziony na roboty we wschodnich Sudetach (Czechy), ale cały czas kontynuował działalność w ruchu oporu.
Pod pseudonimem ”Lima” działał od sierpnia 1941 do stycznia 1945 w ramach ZWZ-AK ObwĂłd Wadowice, Inspektorat Bielsko – Biała i Okręg KrakĂłw.

 Od 1994 roku jako wiceprezes w Zarządzie Opolskiego Okręgu Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej. Od marca 2004 roku był też członkiem koła Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej w Brzegu. Mieszkał w Opolu i pojawiał się w Brzegu. Uczestniczył m.in. w spotkaniu działającego w mieście od 2007 roku Klubu Historycznego im. Gen. Stefana Roweckiego ”Grota”, gdzie opowiadał o swojej przyjaźni z Karolem Wojtyłą, późniejszym papieżem Janem Pawłem II, ale także o swojej działalności konspiracyjnej, którą rozpoczął w październiku 1939 roku.

W czasie pontyfikatu Karola Wojtyły – Jana Pawła II brał udział we wszystkich spotkaniach koleĹźeńskich maturzystĂłw z 1938 roku z udziałem K. Wojtyły dwukrotnie w Rzymie i Castel Gandolfo oraz we wszystkich pielgrzymkach polskiego papieĹźa do kraju.

Oprac. (wk)

W rocznicę 100 lecia urodzin

 

Jan Paweł II  Wielki

1920-2005

wybrany na PapieĹźa 16 paĹşdziernika 1978 r.

Jeden z największych autorytetów moralnych przełomu XX i XIX w.

Jego osobiste świadectwo stanowiło jego siłę. Dzięki mediom stał się jednym z najbardziej znanych ludzi – jednak to nie media kreowały wizerunek PapieĹźa, to PapieĹź wpływał na świat mediĂłw. Dziennikarze go nie tylko szanowali i podziwiali, ale czuli, Ĺźe sami uczestniczą w wielkiej misji, sami doświadczają czegoś absolutnie szczegĂłlnego. Naturalnie – byli tacy, ktĂłrzy prĂłbowali poddawać krytyce jego nauczanie, byli i tacy, ktĂłrzy chcieli go zabić i unicestwić jego dzieło. On sam dawał prawdziwe świadectwo Ĺźycia chrześcijańskiego w miłości, posłudze, mądrości, pracy i cierpieniu. Podróşowaliśmy wraz z nim przez 27 lat pontyfikatu po całym świecie, wydawało się, Ĺźe będzie z nami na zawsze. A jednak pozostawił nas… lecz z niezastąpionymi wraĹźeniami przeĹźywania modlitwy, wiary i zaufania. Pozostawił nas ze swoim nauczaniem, z dziedzictwem, do ktĂłrego w chwilach kryzysu i zwątpienia potrzebujemy wracać. Jego nauczanie nie było momentami wygodne, sprawiało trudności, zmuszało do zastanowienia się, ale ciągle jest ĹşrĂłdłem wskazĂłwek – dla prostych i wszechstronnie wykształconych. Był dla nas jak ojciec, bo prowadził nas do Boga Ojca ze szczegĂłlnym naboĹźeństwem do Matki Boskiej. Nie lękajcie się – przywoływał słowa Jezusa Chrystusa – dając otuchę i wskazĂłwkę.

Wszyscy musimy wybrać dialog i miłość jako jedyne drogi, które pozwalają nam szanować prawa wszystkich i podejmować wielkie wyzwania nowego tysiąclecia.

Posłannictwo młodych

Wiele z tego co, będzie jutro, zaleĹźy od zaangaĹźowania się  dzisiejszego pokolenia chrześcijan. ZaleĹźy nade wszystko od waszego zaangaĹźowania, dziewczęta i chłopcy, na ktĂłrych wnet spocznie odpowiedzialność za decyzje, od ktĂłrych zaleĹźeć będą nie tylko wasze losy, ale takĹźe losy wielu innych ludzi. Waszym posłannictwem jest zabezpieczenie w jutrzejszym świecie obecności takich wartości, jak pełna wolność religijna, poszanowanie osobowego wymiaru rozwoju, ochrona prawa człowieka do Ĺźycia , począwszy od momentu poczęcia aĹź do momentu śmierci, troska o rozwĂłj i umocnienie rodziny, dowartościowanie kulturowych odrębności dla wzajemnego ubogacenia się wszystkich ludzi, ochrona rĂłwnowagi naturalnego środowiska, ktĂłre coraz bardziej bywa zagroĹźone. – mĂłwił Jan Paweł II w Częstochowie 15 sierpnia 1991 r.