Małujowice na Szlaku Jakubowym

Pierwotnie jako kościół filialny pod wezwaniem Najświętszej Panny Marii świątynia została wzniesiona przed rokiem 1250, za sprawą przywileju Henryka III i jego syna Henryka IV Probusa. W pierwszej połowie XIV wieku została przebudowana przez właściciela wsi Samboriusa z Ostrzeszowa, który ufundował kaplicę pod wezwaniem św. Jakuba Apostoła. Stąd pochodzi współczesna nazwa tej wczesnogotyckiej budowli.

Tutejsze zachowane polichromie na ścianach świątyni stanowią prawdziwą atrakcję, bowiem są przykładem średniowiecznej tzw. “Biblii dla Ubogich” – ilustracji opowiadających historię biblijną. Kościół jest budowlą jednonawową z usytuowaną od zachodu nadbudowaną wieżą z XV wieku, a po bokach są dwie przybudĂłwki. Przebudowa zachodniej części zmniejszyła nawę, tworząc jej kosztem wieżę zwieńczoną murowanym hełmem, pod ktĂłrą mieści się przedsionek. Ma charakter orientalny. Prostokątne prezbiterium  znajdujące się od wschodu nakryte jest sklepieniem krzyĹźowo – Ĺźebrowym, wspartym na słuĹźkach o kapitelach ozdobionych motywem roślinnym. Nawa nakryta była stropem drewnianym o formie łukowej, na co wskazują zachowane malowidła.

” W listopadzie 1946 roku celebrowałem ostatnią mszę w tutejszym kościele, ktĂłry przez 17 lat przyrĂłsł mi do serca…” pisał  ostatni ewangelicki pastor Schmidt von Puskas, ktĂłry opuścił Małujowice wraz z transportem mieszkańcĂłw i wyjechał do Niemiec, po wielu latach publikując w  “Neue Brieger Zeitung” swoją  historię.

Swoją historię mają takĹźe powojenni mieszkańcy miejscowości, ktĂłrzy przybyli tu z KresĂłw Wschodnich Rzeczypospolitej. Z Podola z przedwojennego kurortu w Zaleszczykach nad Dniestrem pochodziła jedna z najstarszych mieszkanek Halina Zakrzewska, ktĂłra doĹźyła właśnie tu swoje 100 – letnie urodziny.

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz