PonoÄÂ przed wojnÄ mieliĹmy wĹasny styl tanga. MĂłwiĹo siÄ o “polskim tangu”. NiektĂłrzy jednak twierdzÄ wprost, Ĺźe to tango na licencji argentyĹskiej. Warszawscy kompozytorzy przed wojnÄ komponowali duĹźo czerpiÄc inspiracje z dorobku argentyĹskiego. Polskiej sympatii do Argentyny i tanga nie da siÄ wytĹumaczyÄ – waĹźne, Ĺźe ona istniaĹa przed wojnÄ, a i w obecnych czasach wydaje siÄ ciÄgle Ĺźywa. Oto bowiem w Brzegu jest spora grupa sympatykĂłw, ktĂłrzy uczynili juĹź bardzo wiele, by tÄ tradycjÄ podtrzymaÄ. StÄd niebawem bÄdzie moĹźna pooglÄdaÄ tancerzy i samemu takĹźe potaĹczyÄ:

Organizatorami Festiwalu sÄ: Fundacja Tango-Si – Ewa Maria Sikorska, Andrzej Sikorski, Anna Chojnacka- Komorowska, UrzÄd Miasta Brzeg oraz Starostwo Powiatowe w Brzegu.

A przed wojnÄ

Kawiarnie, restauracje i knajpy rozbrzmiewaĹy przebojami “Pod modrym niebem Argentyny”, “Florida”, “Carissima”, “Carmencida”.Â

Dama z rĂłĹźÄ w zÄbach – to tak charakterystyczny obrazek dla polsko-argentyĹskich zauroczeĹ.

ByĹo takĹźe tango apaszowskie i tango salonowe – “Jesienne rĂłĹźe, rĂłĹźe sĹodkie herbaciane”.Â

“Ta ostatnia niedziela” Jerzego Petersburskiego z tekstem niezwykle dramatycznym, ktĂłry napisaĹÂ Zenon Friedwald – bywaĹa tĹem muzycznym wielu dramatĂłw. ByĹo takĹźe tango rosyjskie “Tamara” i podrabiane tango niemieckie – “Tyrolskie tango”.Â

PĹyty gramofonowe i patefony – nieodzowny sprzÄt i obiekt poĹźÄdania tamtego czasu. Przypomnijmy tylko tytuĹy: “Hanko, Szkoda twoich Ĺez”, “Nie kochaÄ w takÄ noc, to grzech”. “Nie namawiaj, nie ulegnÄ”, “Ja mam czas, ja poczekam”, “Nie bÄdziesz ty, to bÄdzie inna”, “Pod samowarem”, “SzczÄĹcie trzeba rwaÄ jak ĹwieĹźe wiĹnie”, “Nasza jest noc i oprĂłcz niej nie mamy nic”. Do tego ostatniego utworu skomponowanego przez StefaniÄ GĂłrskÄ tekst napisaĹ Julian Tuwim, aczkolwiek ukrywajÄcy siÄ pod pseudonimem “Oldlen” . ZresztÄ ten znakomity polski poeta pisaĹ wiele tekstĂłw, pod ktĂłrymi nie chciaĹ siÄ podpisywaÄ. Jego jeden z nich to np. Schizo Frenik. PonoÄ w obiegu byĹo ich kilknanaĹcie. No cĂłĹź, poeta kochaĹ kabaret i piosenki, a rozsadzaĹ go temperament i talent, i to z kabaretu utrzymywaĹ powaĹźniejszÄ twĂłrczoĹÄ.Â

Natomiast Andrzej WĹast miaĹ opiniÄ grafomana, ale wĹaĹnie spod jego piĂłra wyszĹy prawdziwe przeboje jak “Francois”, “Ty, miĹoĹÄ i wiosna”, “Jesienne rĂłĹźe”, “Gdy w ogrodzie botaniczny,” “JuĹź nigdy”, “Szkoda twoich Ĺez”, “Bubliczki, bajadera”, “Przy kominku” . ByĹ zdolnym dziennikarzem iÂ inteligentnym krytykiem filmowym, Dyrektor “Morskiego Oka” zajmowaĹ siÄ impresariatem artystycznym i tworzyĹ liczne programy rewiowe. To wĹaĹnie jemu sĹawÄ zawdziÄczali tacy artyĹci jak: OrdonĂłwna, Pogorzelska, Ĺťelichowska i Terne, Fogg i Bodo, SempoliĹski i Olsza, ĹťabczyĹski i Faliszewski.A wspĂłĹczeĹnie z jego repertuaru “CaĹuje twojÄ dĹoĹ, madame…” w niezapomniany sposĂłb wykonywaĹÂ ten utwĂłr Piotr Fronczewski. Andrzej WĹast byĹ twĂłrcÄ niezapomnianego i ponadczasowego “Tanga milonga”, ktĂłre cieszyĹo siÄ miÄdzynarodowÄ sĹawÄ i odniosĹo absolutny sukces rozrywkowy.

PrzytoczÄ tylko kilka nazwisk przedwojennych kompozytorĂłw takich jak: Wars, Gold, Petersburski, Kataszek, Wiehler, Maciejowski, LewandowskiÂ czy KatasiĹski, ktĂłrzy komponowali w rĂłĹźnym stylu,Â modne melodyjne walce, zabawne piosenki skrzÄce siÄ humorem jak np. “Czy pani Marta jest tego warta”, piosenki o Warszawie.Â

Zainteresowanych odsyĹam do ksiÄĹźek Zbigniewa AdrjaĹskiego, ktĂłry znakomicie w PRL-u zajmowaĹ siÄ historiÄ polskiej piosenki i estrady, dziennikarz i autor piosenek.