Jan Paweł II  Wielki

1920-2005

wybrany na PapieĹźa 16 paĹşdziernika 1978 r.

Jeden z największych autorytetów moralnych przełomu XX i XIX w.

Jego osobiste świadectwo stanowiło jego siłę. Dzięki mediom stał się jednym z najbardziej znanych ludzi – jednak to nie media kreowały wizerunek PapieĹźa, to PapieĹź wpływał na świat mediĂłw. Dziennikarze go nie tylko szanowali i podziwiali, ale czuli, Ĺźe sami uczestniczą w wielkiej misji, sami doświadczają czegoś absolutnie szczegĂłlnego. Naturalnie – byli tacy, ktĂłrzy prĂłbowali poddawać krytyce jego nauczanie, byli i tacy, ktĂłrzy chcieli go zabić i unicestwić jego dzieło. On sam dawał prawdziwe świadectwo Ĺźycia chrześcijańskiego w miłości, posłudze, mądrości, pracy i cierpieniu. Podróşowaliśmy wraz z nim przez 27 lat pontyfikatu po całym świecie, wydawało się, Ĺźe będzie z nami na zawsze. A jednak pozostawił nas… lecz z niezastąpionymi wraĹźeniami przeĹźywania modlitwy, wiary i zaufania. Pozostawił nas ze swoim nauczaniem, z dziedzictwem, do ktĂłrego w chwilach kryzysu i zwątpienia potrzebujemy wracać. Jego nauczanie nie było momentami wygodne, sprawiało trudności, zmuszało do zastanowienia się, ale ciągle jest ĹşrĂłdłem wskazĂłwek – dla prostych i wszechstronnie wykształconych. Był dla nas jak ojciec, bo prowadził nas do Boga Ojca ze szczegĂłlnym naboĹźeństwem do Matki Boskiej. Nie lękajcie się – przywoływał słowa Jezusa Chrystusa – dając otuchę i wskazĂłwkę.

Wszyscy musimy wybrać dialog i miłość jako jedyne drogi, które pozwalają nam szanować prawa wszystkich i podejmować wielkie wyzwania nowego tysiąclecia.

Posłannictwo młodych

Wiele z tego co, będzie jutro, zaleĹźy od zaangaĹźowania się  dzisiejszego pokolenia chrześcijan. ZaleĹźy nade wszystko od waszego zaangaĹźowania, dziewczęta i chłopcy, na ktĂłrych wnet spocznie odpowiedzialność za decyzje, od ktĂłrych zaleĹźeć będą nie tylko wasze losy, ale takĹźe losy wielu innych ludzi. Waszym posłannictwem jest zabezpieczenie w jutrzejszym świecie obecności takich wartości, jak pełna wolność religijna, poszanowanie osobowego wymiaru rozwoju, ochrona prawa człowieka do Ĺźycia , począwszy od momentu poczęcia aĹź do momentu śmierci, troska o rozwĂłj i umocnienie rodziny, dowartościowanie kulturowych odrębności dla wzajemnego ubogacenia się wszystkich ludzi, ochrona rĂłwnowagi naturalnego środowiska, ktĂłre coraz bardziej bywa zagroĹźone. – mĂłwił Jan Paweł II w Częstochowie 15 sierpnia 1991 r.

Dodaj komentarz

Your email address will not be published. Required fields are marked *.

*
*