Dla wielu brzeskich absolwentów “Chrobrego” był po prostu ?profesorem od francuskiego?. Zanim jednak prof. Stanisław Grzymalski związał się z I Liceum Ogólnokształcącym im. Bolesława Chrobrego w Brzegu, pracował jako filolog i nauczyciel w różnych miejscach. Jeszcze przed II wojną światową wykładał język francuski na Uniwersytecie Lwowskim. W latach 1916?1921 uczył w szkole realnej w Tarnopolu: języka polskiego, niemieckiego i ? przede wszystkim ? francuskiego. Prowadził też lekcje matematyki oraz gospodarstwa.
Po wojnie los – jak wielu rodzinom z Kresów – kazał mu zacząć od nowa. Razem z żoną Leokadią i trójką dzieci znalazł się wśród przesiedleńców kierowanych na Ziemie Zachodnie. Do Brzegu przyjechał w 1946 r.; zdecydowało to, że właśnie tu mieszkała już część rodziny.
Grzymalscy zamieszkali przy ul. Orlej 5. W mieszkaniu stało pianino – instrument, do którego profesor chętnie siadał. Tamte bramy i podwórka miały swój rytm, a muzyka nie była niczym wyjątkowym. “Na tej ulicy niemal w każdym mieszkaniu było pianino” – wspomina Zosia Bossy, sąsiadka i mieszkanka Brzegu od 1945 r. Dobrze pamiętam pana Profesora. Tam, na tej ulicy, w podwórkach były przydomowe ogródki, w których rosły kwiaty. Pod piątką były piękne róże i krzak pigwy.
W Brzegu szybko stał się jedną z rozpoznawalnych postaci szkolnych korytarzy. W I LO uczył języka francuskiego do 1959 r. Kiedy przeszedł na emeryturę, nie porzucił pracy z językiem – zajął się tłumaczeniami. Władał kilkoma językami, a jego kompetencje wykraczały daleko poza szkolny program.
Prof. Stanisław Grzymalski zmarł 6 listopada 1964 r. i spoczął na cmentarzu komunalnym przy ul. Makarskiego. Leokadia Grzymalska po latach wyjechała do Wrocławia; zmarła tam w 2015 r., przeżywszy 83 lata.
Wystarczy czasem drobny impuls, by wróciły opowieści sprzed dekad: jedno zdjęcie, jedno nazwisko, jeden kadr zatrzymany w czasie. Tym razem takim pretekstem okazała się publikacja fotografii z licealnego tablo w styczniowym numerze “Gazety Brzeskiej”. Zdjęcie pochodzi z I LO w Brzegu z roku szkolnego 1952/1953. Wśród nauczycieli widać prof. Stanisława Grzymalskiego, a wśród absolwentów – Annę Grzymalską. Dla części czytelników to po prostu archiwalny kadr, dla innych – początek wspomnień o dawnym Brzegu.
