REZERWAT PRZYRODYÂ “PRZYLESIE”
Gmina Olszanka, 600 m na zachĂłd od wsi Przylesie. PowoĹany decyzjÄ nr 70 Ministra LeĹnictwa i PrzemysĹu Drzewnego 20.06.1969r. Obejmuje 18,64 ha (61,83 ha otuliny). WystÄpuje tu czÄĹciowa forma ochrona fragmenty lasĂłw liĹciastych naturalnego pochodzenia (olchy, jesiony, klon, jawor, grab, wiÄ z, lipa).
SzczegĂłlnie efektownie prezentuje siÄ 200-letni drzewostan dÄbowy- ponoÄ unikat w skali kraju. Mamy tutaj 7 gatunkĂłw roĹlin chronionych podkolana biaĹego (Platanthera bifolia), marzanki wonnej (Asperula odorata), wawrzynka wilczeĹyko {Daphne mezereum) i kosaÄca şóĹtego (Iris pseudacorus).
AUTOSTRADA A4 (E40) przecinamyâ jedziemy dalej drogÄ woj. 401, oddanÄ do uĹźytku po remoncie w X 2008r.
KOLNICA – gotycki koĹcióŠpw. Ĺw. WawrzyĹca. Ĺw.
Wawrzyniec to diakon i mÄczennik chrzeĹcijaĹstwa w III w. (zmarĹ 10.08.258r.). PochodziĹ z Hiszpanii, poniĂłsĹ mÄczeĹskÄ ĹmierÄ w Rzymie na via Tiburtina – na rozĹźarzonej do czerwonoĹci kracie (ruszcie). W ikonografii to jego atrybut, jak teĹź palma, ksiÄga, otwarta szafka. Przed ĹmierciÄ zaĹźÄ dano od niego wydania skarbĂłw koĹcioĹa, ktĂłrymi zarzÄ dzaĹ. Kult ĹwiÄtego datuje siÄ od IV w. Patron ubogich, piekarzy, kucharzy, bibliotekarzy, przewodnikĂłw sudeckich, ratownikĂłw GOPR. Chroni od poĹźarĂłw, pomaga w chorobach reumatycznych i poparzeniach. ĹwiÄto liturgiczne obchodzone 10 sierpnia, patron Hiszpanii, Norymbergii, WodzisĹawia Ĺl.
RĂWNINA GRODKOWSKA – poruszamy siÄ po niej.
Na jej terenie leĹźy gmina GrodkĂłw, ok.20 tys. ludzi, brak przemysĹu ciÄĹźkiego, rolniczo-przyrodniczy charakter, (lasy zajmujÄ ponad 14% -4100 ha). NiegdyĹ prawie kaĹźda miejscowoĹÄ posiadaĹa zamek, paĹac, dworek, zajazd, mĹyn, koĹciĂłĹ, duĹźo wiatrakĂłw. MiejscowoĹci takie jak BÄ kĂłw (obok dawnej plebanii znajduje siÄ Ĺredniowieczny granitowy stóŠsÄdziowski z dwoma siedziskami i prÄgierzem pokutnym), GaĹÄ Ĺźczyce, Kopice z ruinami paĹacu Franken – SierstorpffĂłw i SchaffgotschĂłw, JÄdrzejĂłw z paĹacem neoklasycystycznym warte sÄ odwiedzenia ze wzglÄdu na godne obejrzenia zabytki, rĂłwnieĹź NowÄ WieĹ MaĹÄ (Nova Villa) leĹźÄ cÄ na granicy pow. brzesko – nyskiego, wzmiankowana w 1250r,ktĂłrej dzierĹźawcÄ byĹ m.in. w XX w. Herbert Petzold – wĹaĹciciel fabryki cukru w Brzegu, GĹÄbocko ze skansenem paĹstwa Drozd, nazywane Gminnym Zakopanem, Jeszkotle, SulisĹaw – paĹac w stylu angielskiego gotyku, obecnie hotel 5-gwiazdkowy i baza na Euro 2012, 120 miejsc, peĹen komfort, prywatny inwestor, boiska treningowe, wczeĹniej wĹasnoĹÄ cesarza Wilhelma I, MiejscowoĹÄ przekazana w nagrodÄ za walki z Napoleonem feldmarszaĹkowi Grafowi York von Wartenberg.
WOJSĹAW – przed koĹcioĹem stoi kamienny krzyĹź pokutny (pojednania) z czasĂłw Ĺredniowiecznych. PostawiĹ go tam mĹodzieniec, ktĂłry po ceremonii Ĺlubnej, strzelajÄ c na wiwat, zastrzeliĹ przez przypadek wĹaĹnie poĹlubionÄ ĹźonÄ.
GRODKĂW – JĂłzef Elsner 1769-1845, twĂłrca oper o tematyce historycznej, dyrygent, teoretyk muzyki, pedagog (m.in. nauczyciel Chopina)
NYSAÂ
KATEDRA, KANCELARIA: oprĂłcz wtorkĂłw 9-12, 16-18, tel.77/4332505( WC)
SKARBIEC : 609064720, wstÄp 5 zĹ
KOĹCIĂĹ Ĺw. Piotra i PawĹa: msze w niedz. 7.00, 9.00, 10,30 (16.oo-maj, paĹşdziernik)
Sobota-17.30, inne 18.00, zwiedzanie: 77/4484024 / 501486134
MUZEUM- 30 kpl. sĹuchawek, wc-parter, czynne od 10.00, sobota bezpĹatnie,Izba Czarownic (parter na prawo) – zawsze bezpĹatnie
BASTION Ĺw. JADWIGI âul.Piastowska,wstÄp 2 zĹ/os, przewodnik 607058277 – cena do ustalenia, tel.77/4334971, 602654128 Czynny w weekendy X-V 8.oo-16.00, pozostaĹe m-ce 10-18
Jedziemy do Nysy – miasta nad NysÄ KĹodzkÄ , trzeciego pod wzglÄdem znaczenia oĹrodka gospodarczego i kulturalnego Opolszczyzny. Najstarsza wzmianka o mieĹcie pochodzi z 1155 r. ByĹa to sĹowiaĹska osada zwiÄ zana z kasztelaniÄ w Otmuchowie. Od koĹca XIII w. do 1810 r. byĹa w posiadaniu biskupĂłw wrocĹawskich. 1223r. – lokacja na prawie flamandzkim – bo osadnicy z tego kraju – za rzÄ dĂłw biskupa WawrzyĹca, (to wyjÄ tek, bo wiÄkszoĹÄ miast lokowano na prawie magdeburskim), od 1290 stolica biskupiego KsiÄstwa Nyskiego (od XIV we wĹadaniu czeskich LuksemburgĂłw) W XV w. miasto musiaĹo juĹź mieÄ swojÄ renomÄ, bowiem w prestiĹźowej w owych czasach âHistorii Ĺwiataâ Hartmanna Schedela, wydanej w 1493r. w Norymberdze, to wĹaĹnie Nysa znalazĹa siÄ obok WrocĹawia i Krakowa jako jedno z trzech miast polskich wĹrĂłd 116 widokĂłw miast Ăłwczesnego Ĺwiata. Biskupi wrocĹawscy fundowali w mieĹcie koĹcioĹy, sprowadzali doĹ zakony, troszczyli siÄ o rozwĂłj szkolnictwa i kultury, a w 2 poĹowie XVII w. zainicjowano przebudowÄ i rozbudowÄ miasta w stylu barokowym. To wszystko sprawiĹo, Ĺźe Nysa zyskaĹa miano “ĹlÄ skiego Rzymuâ ( 12 koĹcioĹĂłw), w dobie Odrodzenia – âĹlÄ skich Atenâ. Biskup Ludwik von Pflaz – Neuburg miaĹ w Nysie do swojej dyspozycji jezuicki oĹrodek sztuki barokowej (architekt Andrea de Quadro, MichaĹ Klein, Joachim Peter Dobler (Topler) – budowniczy miejski Nysy od 1679r.) biskup posiadaĹ bogata, specjalistycznÄ bibliotekÄ, a niej tzw. wzorniki, ktĂłre drukowano w Europie, a na ktĂłrych wzorowali siÄ ĂłwczeĹni budowniczowie miasta.
Wybitni nysanie bÄ dĹş zwiÄ zani z miastem – MichaĹ Korybut WiĹniowiecki – krĂłl polski (1669- 1672 – abdykowaĹ), odkrywca plam na SĹoĹcu – Krzysztof Scheiner, zoolog, zaĹoĹźyciel Parku Serengeti w Afryce Bernard Grzimek, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie medycyny – Konrad Emil Bloch, Josef von Eichendorfâ niemiecki poeta romantyczny.
W XVI w. przebudowano system obronny miasta na bastionowy w typie szkoĹy staro i nowo wĹoskiej – zbudowano tu 7 bastionĂłw. W 1643r .mury przebudowano w systemie staro holenderskim, a iloĹÄ bastionĂłw zwiÄkszono do 10. Do dziĹ zachowaĹ siÄ bastion Ĺw. JADWIGI. Fryderyk II-krĂłl Prus zamieniĹ miasto w twierdzÄ. Zadanie to wykonaĹ holenderski inĹźynier Gerard Cornelius Walrave w latach 1741-1758. O potÄdze fortyfikacji Ĺwiadczy fakt, Ĺźe podczas wojen napoleoĹskich w 1807 r. miasto, ktĂłrego obronÄ dowodziĹ gen. Jan Filip von Weger, broniĹo siÄ przez 114 dni i skapitulowaĹo po wyczerpaniu siÄ ĹźywnoĹci i amunicji. Do dziĹ zachowaĹo siÄ 50 % fortyfikacji. w 1945 r. Nysa byĹa wielkÄ kupÄ gruzĂłw i dotychczas wraca do czasĂłw swej ĹwietnoĹci.
âNYSKA RIWIERA” – zbiornik retencyjny wybudowany w 1971 r. na rzece Nysa KĹodzka o pow.22 km2
BASTION Ĺw. JADWIGI – Â umocnienia habsburskie – jeden z 10 bastionĂłw, do 1758 r. na dziedziĹcu staĹ budynek magazynu sprzÄtu artyleryjskiego, 1807- podczas oblÄĹźenia napoleoĹskiego funkcjonowaĹo tu laboratorium przygotowujÄ ce amunicjÄ,
1879- wiÄzienie jeĹcĂłw francuskich, koniec XIX w. – koszary, w czasie PRL-u mieĹciĹy siÄ tu hurtownie spoĹźywcze (ziemniaki, biaĹa kapusta), rewitalizacja zakoĹczona w maju 2008 r. KosztowaĹa 12 mln zĹ. Bastion i Fort Wodny znalazĹy siÄ w gronie 42 najwybitniejszych w Europie decyzjÄ jury âTERRA INCOGNITAâ -Â (program UE, ktĂłrego celem jest zachowanie i promocja budowli ziemnych w Europie).
W 2009 r. ââNajlepsza przestrzeĹ publiczna woj. opolskiegoâ â nagroda.
WC âMuzeum/ plebania katedry/ ul. Emilii Gierczak (pĹatny) – obok k. Piotra i PawĹa, czynny I-IV, X-XII 8-19, weekendy 9-17/ V-IX 8-20, weekendy 9-19/ Bastion Ĺw. Jadwigi – rest.âKazamatyâ od 11,00,
Info Turystyczna codziennie 8-16/ Aleja Lompy (obok âLwowiakĂłwâ)
PARKINGI â Rynek , ul. W.Pola (lewa strona bastionu), ul. RacĹawicka â obok PKP za taksĂłwkami
Warto zwrĂłciÄ uwagÄ na dwa nazwiska osĂłb zwiÄ zanych z NysÄ :
PostaÄ Marii Luizy Merkert. Za jej sprawÄ Nysa zostaĹa pierwszym miastem w pond tysiÄ cletnich dziejach chrzeĹcijaĹstwa na ĹlÄ sku, w ktĂłrym odbyĹa siÄ uroczystoĹÄ beatyfikacji. UrodziĹa siÄ 21 wrzesnia 1817 r. w Nysie w rodzinie mieszczaĹskiej. W mĹodoĹci pielÄgnowaĹa chorÄ na gruĹşlicÄ matkÄ, a po jej Ĺmierci razem ze swojÄ siostrÄ MatyldÄ , szkolnÄ przyjaciĂłĹkÄ FranciszkÄ Werner doĹÄ czyĹy do Klary Wolf i rozpoczÄĹy dziaĹalnoĹÄ charytatywnÄ . ByĹ rok 1842. Z tej grupy w 1850 wyĹoniĹo siÄ najpierw Stowarzyszenie siĂłstr Ĺw. ElĹźbiety, a w 1859 zgromadzenie zakonne, ktĂłrego pierwszÄ przeĹoĹźonÄ generalnÄ zostaĹa Matka Maria Merkert. CaĹkowicie oddaĹa siÄ dziaĹalnoĹci apostolsko – charytatywnej. Jak mĂłwiĹa: âchcemy tylko dobrze czyniÄ, wszystkich kochaÄ w Bogu, a jeĹli juĹź nic nie bÄdziemy mogĹy uczyniÄ, wtedy pozostanie nam jeszcze modlitwaâ. ZmarĹa w opinii ĹwiÄtoĹci 14 listopada 1872 r. w Nysie. Pochowana na Cmentarzu Jerozolimskim w Nysie.
Na tym samym cmentarzu pochowano JĂłzefa von Eichendorffa – najbardziej znanego ĹlÄ skiego poetÄ romantycznego, ktĂłry urodzony w 1788 r. Ĺubowicach pod Raciborzem, od 1855 roku aĹź do Ĺmierci w listopadzie 1857r. ĹźyĹ z ĹźonÄ w Nysie. MiaĹ duĹźo wspĂłlnego z polska kulturÄ i z Polakami. Ĺwiadectwo Ĺlubu jego rodzicĂłw zostaĹo spisane po polsku, dobrze mĂłwiĹ po polsku, a w spuĹciĹşnie literackiej poety moĹźna napotkaÄ motywy zaczerpniÄte z historii i kultury polskiej. NapisaĹ m.in. wiersz âPolakâ.
TRASA NYSA â GĹUCHOĹAZY– 20 km, nr 411
GĹUCHOĹAZY
Szachownicowy ukĹad urbanistyczny miasta (XIII w) z czasĂłw lokacji â rynek prostokÄ tny i 10 ulic oraz biegnÄ ce Ĺukowo ulice wzdĹuĹź murĂłw miejskich. Taki ukĹad miast wzorowany byĹ rzymskich obozach wojskowych.
Mikroklimat miasta âosĹoniÄty od wiatrĂłw, wyrĂłwnana temperatura, brak skokĂłw ciĹnienia i wilgotnoĹci, powietrze nasycone olejkami eterycznymi i Ĺźywicznymi. SĹabo zmineralizowane wody odkryli jezuici, sprowadzeni tu w 1623 r.przez arcyksiÄcia austriackiego i biskupa wrocĹawskiego Karola.
Metody ks. Sebastiana Kneippa: kapiele zioĹowe w wywarach z owsianej sĹomy, siana, w piasku i na rozgrzanych kamieniach.
JARNOĹTĂWEK
980 mieszkaĹcĂłw, wieĹ poĹoĹźona w Dolinie ZĹotego Potoku. Pierwsza wzmianka 1268r. jako Arnolddorf ( Arnold-osadnik i 1.soĹtys). WieĹ naleĹźÄ ca do biskupĂłw wrocĹawskich. Wydobywano tu zĹoto, odbywaĹy siÄ procesy czarownic, epidemia dĹźumy w latach wojny 30-letniej, powodzie, szczeg. 1903r. – przybyĹa tu wtedy cesarzowa Niemiec Augusta Wiktoria. KoĹcióŠneogotycki Ĺw. BartĹomieja, pierwotnie XV w., przebudowany 1753-4 w stylu barokowym, zniszczony powĂłdĹş 1903-rozebrany. DwĂłr 1339 r.,obecny z 2.poĹowy XIX w.(z XVI w. fosa i fragment murĂłw). Pomnik Ĺw. Jana Nepomucena (1348 -1393)- patrona tonÄ cych, zakonu jezuitĂłw, spowiednikĂłw, dobrej sĹawy i szczerej spowiedzi.
GĂRY OPAWSKIE
To niewielkie pasmo SudetĂłw Wschodnich poĹoĹźone na granicy z RepublikÄ CzeskÄ . SÄ czÄĹciÄ , poĹoĹźonego niemal w caĹoĹci w Czechach, pasma JesieninĂłw. Po czeskiej stronie GĂłry Opawskie nazywane sÄ ZLATOHORSKÄ VRCHOVINÄ i rozciÄ gajÄ siÄ od GĹubczyc po dolinÄ BiaĹej GĹuchoĹaskiej i miasto Jesienik. Powierzchnia polskich GĂłr Opawskich wynosi 30 km2. GĂłry tworzy kilka masywĂłw. Od zachodu GĂłra Parkowa (inaczej Chrobrego – nazwÄ tÄ wprowadziĹ, mimo oficjalnej, pierwszy polski burmistrz miasta po wojnie, znany dziaĹacz ĹlÄ ski Szymon Koszyk).
TworzÄ jÄ trzy kulminacje â Przednia Kopa 495 m (u stĂłp leĹźÄ GĹuchoĹazy), Ĺrednia Kopa (535 m), Tylna Kopa (535 m). Inne znane gĂłry to Biskupia Kopa (889m), po czesku Biskupska Kupa i Srebrna Kopa (785m), DĹugota (449m). Z faktem nadania tych terenĂłw biskupom wrocĹawskim w 1474r. wiÄ Ĺźe siÄ nazwa Biskupia Kopa, zwana najpierw BiskupiÄ KÄpÄ , BiskupiÄ KapÄ , a w Ĺredniowieczu nazwa gĂłry brzmiaĹa Oser . RĂłwnieĹź nazwa Srebrna GĂłra ma swoje historyczne uzasadnienie w eksploatacji kruszcĂłw zĹota i srebra. Najstarsza wycieczka na KopÄ miaĹa miejsce w 1797r. TurystÄ byĹ minister ,później radca kamery pruskiej z Malborka, ktĂłry sam wszedĹ na szczyt gĂłry, a nie wniesiono go na specjalnie skonstruowanym fotelu, jak to byĹo w zwyczaju. W 1742 roku na szczycie gĂłry ustanowiono granicÄ prusko – austriackÄ , ktĂłra do tej pory stanowi granicÄ, obecnie polsko-czeskÄ . Biskupia Kopa – tam wieĹźa, sympatyczny Czech Mirek Petrik serwuje piÄkne widoki ze szczytu wieĹźy (pierwsza poĹowa XIX w. – drewniana, 1898 r. murowana staraniem Sekcji Morawsko-ĹlÄ skiego Towarzystwa Sudeckiego w Zlanych Horach jako âWarta Franza Jozefaâ. Pierwsze schronisko gĂłrskie powstaĹo w 1893 r. przyciÄ gajace âwÄdrownych gĂłrskichâ, jak wtedy nazywano turystĂłw. W 1922 zbudowano niemieckie schronisko, a w latach 1926-27 nastÄ piĹa jego przebudowa i otwarcie pod nazwÄ âSchronisko ĹlÄ skieâ(Schlesierbaude). Po wojnie otrzymaĹo nazwÄ âĹlÄ zaczkaâ, a od 1965 r. – Bohdana MaĹachowskiego, wybitnego dziaĹacza turystyki gĂłrskiej PTTK, przyrodnika z Krakowa.
Biskupia Kopa to najcenniejszy przyrodniczo i krajobrazowo fragment GĂłr Opawskich. Masyw Kopy budujÄ skaĹy osadowe z okresu dewoĹskiego (piaskowce i Ĺupki fillitowe zwane dachĂłwkowymi. Po ich eksploatacji pozostaĹy Gwarkowa PerÄ, PiekieĹko, Morskie Oczko. Stoki Kopy porastajÄ naturalne lasy bukowe i grÄ dowe oraz nasadzone przez czĹowieka lasy Ĺwierkowe, gĹĂłwnie w partiach szczytowych .Tylko na szczycie roĹnie zagroĹźony wyginiÄciem gatunek flory – jaskier platanolistny.
Warto wspomnieÄ o przeĹomie BiaĹej GĹuchoĹaskiej 2,5km i dolinie ZĹotego Potoku 4 km od JarnoĹtĂłwka do Pokrzywnej (d. Zwierzyniec). Nazywane âZĹotymi GĂłramiâ â udokumentowane wydobycie zĹota juĹź w XIII w. – sprowadzono tu osadnikĂłw z Turyngii i Frankonii, ktĂłrzy posuwajÄ c siÄ wzdĹuĹź Doliny BiaĹej GĹuchoĹaskiej, ZĹotego Potoku i Sarniego Potoku, wydobywali zĹoto. w 1590 i 1591 r. wydobyto kawaĹki kwarcu przeroĹniÄte ĹźyĹÄ zĹota o wadze 1,308 kg i 1,783 kg, ktĂłre podarowano cesarzowi Rudolfowi II (rysunki bryĹ w Muzeum w Zlanych Horach). W ciÄ gu 250 lat eksploatacji wydobyto 2800 kg zĹota (ponad 11 kg zĹota rocznie).
PARK KRAJOBRAZOWY âGĂR OPAWSKICHâ
PowoĹany w 1988r. od granic GĹuchoĹaz po wieĹ DÄbowiec na wschodzie – 5033 ha obejmuje pĹn.stoki GĂłr Opawskich i ich przedgĂłrze, 75% las mieszany. LeĹźy na terenie gmin GĹuchoĹazy, Prudnik i Lubrza. Trzy rezerwaty przyrody – âCicha Kotlinaâ 60 ha w masywie B.K. , âLas Bukowyâ (G.Chrobrego 18 ha), âNad BiaĹkÄ â 9ha . Mamy tu star sztolnie po wydobyciu zĹota, w nich nietoperze, podkowiec maĹy (rzadki gatunek – je trzy razy wiecej niĹź sam waĹźy), 23 gat. chronione, 7 pomnikĂłw przyrody oĹźywionej (lipy drobnolistne, topala biaĹa daglezja zielona, 15 pĹazĂłw, 105 gat.ptakĂłw, 8 gat. nietoperzy.14 gat.drzew.
SieÄ szlakĂłw turystycznych liczy 75 km (gĹĂłwny czerwony – z GĹuchoĹaz do Prudnika liczy 35,6 km.
KONKURS WIEDZY
1 Budowla ânigdy nie dokoĹczona” â ktĂłrej dotyczy ten termin ? (dzwonnica Nysa)
2 Nysa to âĹlÄ ski Rzym” â dlaczego? ( 12 koĹcioĹĂłw)
3 WymieniÄ âPrzystanki Jakuboweâ w bazylice (portal, obraz gaszenia poĹźaru Nysy, kaplica Ĺw. Jakuba (siĂłdma po prawej), relikwiarz z figurÄ ,
4 Zigenhals to dawna nazwa âŚ.(m.GĹuchoĹaz)
5 OpisaÄ dokĹadnie herb GĹuchoĹaz
6 ĹlÄ ski Rembrandtâ to ⌠(malarz MichaĹ Willmann)
7. WymieniÄ atrybuty Ĺw.Jana Nepomucena (5 gwiazd, ktĂłre pojawiĹy siÄ nad wodÄ po jego Ĺmierci, jÄzyk w kielichu – symbol tajemnicy spowiedzi),
8. WymieniÄ atrybuty Ĺw.WawrzyĹca â (ruszt, pochodnia)
9. PodaÄ nazwiska twĂłrcĂłw leczenia wodÄ (kÄ piele lecznicze) – Vincent Prissnitz, ks. Sebastian Kneipp â twĂłrca leczenia w wywarze z igliwia sosnowego i miazgi drzewnej), dr Sappelt w sanatorium âFranzenbadâ w Zigenhals i dr Florian z sanat. âFerdinandsbadâ- zwalczanie reumatyzmu, chorĂłb ukĹadu nerwowego, nad- i niedociĹnienia) – metoda: chodzenie boso po rosie, po Ĺniegu, kÄ piele sĹoneczne
10. âCukmantelâ to dawna nazwa (miasta Zlate Hory)
11. Czeskie âNebeska laskaâ znaczy po polsku.. (miĹoĹÄ nie z tej ziemi)
12. Patron szczerej spowiedzi to âŚ..(Jan Nepomucen)
13. âĹlÄ skie Atenyâ â nazywano tak miasto⌠(NysÄ w dobie Odrodzenia)
14. PĹynie przez JarnoĹtĂłwek ( ZĹoty Potok )
15. Jaki mineraĹ wydobywano w okolicach GĹuchoĹaz i Zlanych Hor (zĹoto)
 ZLATE HORY– 420 m.n.p,m. osada gĂłrnicza 1220r. dawniej Cukmantel,
odkrycie przez kolonistĂłw biskupich pokĹadĂłw zĹota, wĹasnoĹÄ biskupa wrocĹawskiego. Tereny te sÄ siadowaĹy ze Ĺwieckimi posiadĹoĹciami margrabiego morawskiego WĹadysĹawa Henryka, ktĂłry zajÄ Ĺ osadÄ i poczÄ Ĺ wydobywaÄ zĹoto. Biskup Wawrzyniec w zakolu BiaĹej GĹuchoĹaskiej wzniĂłsĹ OsadÄ i zamek Zigenhals. Od poĹudnia ogranicza miasto grzbiet Pricny Vrch 975m ,od wschodu B Kopa.
W okolicy ruiny zamkĂłw Edekstein, Leuchtenstein, Kobratejn – elementy systemu obrony kupieckich szlakĂłw z OĹomuĹca do WrocĹawia.
Rynek – typu ulicowego, rzÄ d zabytkowych kamieniczek.
Najciekawszy barokowy budynek Starej Poczty z 1698 r.(muzeum). Przed ratuszem barokowa figura Ĺw. JĂłzefa . Na Ĺcianie hotelu tablica upamiÄtniajÄ ca miejsce narodzin E. Vitzowej – matki wiedeĹskiego kompozytora romantycznego Franciszka Schuberta
Po wojnie miasto podupadĹo. Ostatni wagonik wyjechaĹ z kopalni 17.12.1993 r.
Od 1996r. â mistrzostwa Europy w PĹukaniu ZĹota. Cesarska StraĹź Miejska rekonstruuje bitwÄ z 1779 roku miÄdzy Prusakami a Austriakami.
KoĹcioĹy WniebowziÄcia i Ĺw.KrzyĹźa., zbiornik wody 7 ha.
Zlotorudne MĹyny- 2 km od miasta skansen gĂłrniczy, replika Ĺredniowiecznych sztolni oraz ĹcieĹźka edukacyjna âDolina Straconych Sztolniâ (parking obok przejazdu kolejowego) Sanktuarium Marii Panny WspomoĹźycielki (Panna Marie Pomocna). Wzmiankowane w 1647 roku jako ofiara za ocalenie matki i jej dzieci w wojnie 30-letniej. Zrazu drewniana kaplica, od 1841 r. murowany koĹcióŠ– w nim obraz namalowany na wzĂłr Madonny Cranacha Starszego. W 1973 r. zniszczony.1990r . odbudowa. PoĹwiÄcony Marii Pannie Opiekunce Ĺťycia.
