KURIER PLUS

magazyn historyczno – kulturalny z terenu powiatu brzeskiego

Korzenie Brzegu

Siedemset sześćdziesiąt lat temu książę wrocławski Henryk III Biały przeprowadził pierwsza lokację miasta. Ten pierwszy przywilej lokacyjny z 1248 roku został potwierdzony dwa lata później w 1250 roku. Lokacje o których mowa miały podstawowe znaczenie dla korzeni herbowych miasta. Zawsze najpierw musiała być lokacja, a później dopiero miasto mogło myśleć o herbie.

Pierwszą wzmiankę historyczną o Brzegu zawiera dokument 21 grudnia 1234, w ktĂłrym występuje nazwa osady -Wysoki Brzeg (Wissoke Brzegh). Datowany rok później dokument zawiera nazwę Visokebreg, a w dyplomach z 1241 i 1250 roku spotykamy się z przekładem łacińskim tej nazwy „Alta ripa, tj wysoki brzeg”. W późniejszych przekładach ĹşrĂłdłowych w języku łacińskim występuje nazwa Brega. Obecna nazwa miasta Brzeg, powstała wskutek przekształcenia prastarego określenia polskiego Wysoki Brzeg związanego z ukształtowaniem terenu. Jednak zanim pojawiła się pierwsza wzmianka historyczna około 990 roku ziemia brzeska jako część składowa Śląska wchodziła w skład ziem wczesnofeudalnego państwa PiastĂłw. Po rozbiciu dzielnicowym w 1138 roku wraz ze Śląskiem weszła w posiadanie Władysława najstarszego z synĂłw Bolesława Krzywoustego. Następnie przez pewien czas naleĹźała do Bolesława Kędzierzawego, ktĂłry odstąpił cały Śląsk synom Władysława Bolesławowi Wysokiemu i Mieszkowi Plątonogiemu. Skutkiem dalszych działów rodzinnych(1177/1178) ziemię brzeską otrzymał Bolesław Wysoki jako książę dolnośląski. Do 1311 roku – pisał Krystian Heffner – stanowiła ona ze względu na dosyć gęstą sieć osadniczą -waĹźną część księstwa wrocławskiego. Jedną z osad tego księstwa był Brzeg. „Wysokibrzeg”- pisał JĂłzef Skoczek dzieli los całej śląskiej ziemi. pod względem politycznym naleĹźy wraz z całym Śląskiem przez pewien czas do Czech i państwa wielkomorawskiego, by wreszcie wejść w skład Polski Piasŧów. Jan Długosz,opisując miasta polskie wymienia m. in. Brzeg nad brzegiem Odry leżący i stąd tak po polsku nazwany”. Natomiast Bartłomiej Stenus (Stein) z Brzegu w opisie Śląska z 1513 r. podaje: „LeĹźy ono nad tym brzegiem Odry, ktĂłry jest nieco wzniesiony, stąd to nazywano je Wysokim Brzegiem jak wskazują bardzo stare ĹşrĂłdła. Siedem lat po najeĹşdzie tatarskim przeprowadzona została pierwsza lokacja oparta na prawie średzkim. Wprowadzała ona wykształcone i wspĂłlne dla miast średniowiecznych formy organizacyjno – prawne do istniejących od dawna na ziemiach polskich osad miejskich. Jako ciekawostkę moĹźna podać, Ĺźe występuje takĹźe inna data lokacji rok 1247. Zdaniem historyka Władysława Dziewulskiego nastąpiła ona na mocy decyzji Bolesława Rogatki, ktĂłry był synem i następcą Henryka II PoboĹźnego. Lokacje o ktĂłrych mowa miały podstawowe znaczenie dla korzeni herbowych miasta. Zawsze najpierw musiała być lokacja, a później dopiero miasto mogło myśleć o herbie. Herb Brzegu miał kilka wersji. W pierwszej na herbowej tarczy widniały najprawdopodobniej trzy haki, ktĂłre pierwotnie podobne były do paszcz wilczych, a potem do kotwic rzecznych. Motyw ten występuje na wielu pieczęciach i monetach miejskich juĹź od XIII w. Druga wersja nie róşniła się wiele o od pierwszej , ale była ciekawsza, gdyĹź nad tarczą herbową była widoczna półfigura anioła. W wersji trzeciej mĂłwi się o tarczy herbowej na ktĂłrej jak w poprzednich wersjach były umieszczone trzy kotwice, lecz nad tarcza była główka. Na temat trzech kotwic występujących zarĂłwno w herbie Brzegu jak i w szeregu pieczęci miejskich historycy wysuwali kilka hipotez. NiektĂłrzy uczeni niemieccy opierają swoje przypuszczenia na wyraĹźeniu „wolf zens”(samołówka),występującym w opisie pieczęci z 1374.W trzech kotwicach dopatrzyli się podobieństw do samołówki, ktĂłra miała być rzekomo uĹźywana przez kolonistĂłw niemieckich w walce z dzikimi zwierzętami. Inni historycy wiązali trzy kotwice z trzema pierwszymi wĂłjtami reprezentantami handlu miejskiego i rzecznego. Trzeci hipoteza nawiązuje do postaci Św. Mikołaja z Bar szczegĂłlnego opiekuna i patrona rybakĂłw. Jednak najbliĹźszym i chyba najpewniejszym jest stwierdzenie iĹź trzy kotwice, jako motyw pierwszoplanowy na tarczy herbowej, maja bezpośrednio związek z Ĺźeglugą, rybołówstwem i handlem rzecznym na Odrze, ktĂłra odgrywała, przed i po lokacji powaĹźną rolę w Ĺźyciu ludności brzeskiej. Skoro korzystano z jej dobrodziejstw przywiązywano do niej wielką wagę i dlatego starano się znaczenie tych dobrodziejstw w jakiś sposĂłb udokumentować. Stąd umieszczenie trzech kotwic w herbie i pieczęci zdaje się być wystarczająco uzasadnione. W XIV wieku miasto posiadało juĹź swoją pieczęć i herb. A oto jak wyglądała pieczęć, ktĂłrą opatrzony został dokument z 1318 roku. W obramowaniu perłowym była umieszczona tarcza trĂłjkątna z z trzema kotwicami, a wiec i tutaj pojawia się jakby wizerunek herbu miasta Brzegu. W otoku widniał następujący napis: SIGGILLUM BURGENSIUM D.BRIGA. Ta forma legendy występująca na pieczęciach znaczniejszych miast była jedną z najstarszych i często uĹźywanych na Śląsku. Samo powstanie herbu Brzegu przypada na okres organizowania miasta na nowym prawie (druga polowa XIII w.) i łączy się z utworzeniem oraz działalnością samorządu miejskiego. Wtedy herb Brzegu słuĹźył do róşnych celĂłw praktycznych między innymi: do wyznaczania własności miejskiej, na pieczęciach uwierzytelniał dokumenty(dodawał im znaczenia i powagi oraz zastępował podpis. Miał rĂłwnieĹź zastosowanie w kancelarii miasta. Dekorowano nim bramy i budynki. O doborze symbolicznych wyobraĹźeń herbowych decydowali sami mieszkańcy miasta. Herb miasta zachował się w zasadzie bez zmiany, ustalając się w swoim rysunku z końcem XVI w. – napisał Damian Tomczyk w książce Herby miast Śląska Opolskiego. Natomiast jak juĹź wcześniej wspominaliśmy literatura niemiecka widzi w tym znaku miejskim nie kotwice, lecz wilcze paszcze „Wolfssense”, prĂłbując w róşny sposĂłb tłumaczyć ich genezę i znaczenie. Profesor D.Tomczyk tak opisuje herb. Są to trzy kotwice łukami ĹźeleĹşcĂłw zwrĂłcone ku trzem rogom tarczy, złączone ze sobą pierścieniem w środku pola o barwie srebrnej (białej) w czerwonym polu. Plastyczny obraz herbu naszego miasta daje znajdująca się w Muzeum PiastĂłw Śląskich w Brzegu płaskorzeĹşba kamienna. Na koniec warto zwrĂłcić uwagę na fakt, Ĺźe w tym czasie nadawanie herbu miastom było rzadkością i Brzeg naleĹźał do nielicznych przykładĂłw.

Wiktor Krzewicki

Leave a Reply

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *