SUBSTANTIA nawiÄ zuje do pojmowania ceramiki jako sztuki tworzywa. O artyzmie obiektĂłw ceramicznych rozstrzyga osobowoĹÄ i umiejÄtnoĹci autora, ktĂłry, niezaleĹźnie od swojego indywidualizmu, czerpie z istoty materiaĹu. PosĹuguje siÄ jÄzykiem gliny – substancji wykorzystywanej w sztuce od czasĂłw jej poczÄ tku i wciÄ Ĺź atrakcyjnej dla wspĂłĹczesnych twĂłrcĂłw. PotencjaĹ tkwiÄ cy w glinie pobudza, wrÄcz prowokuje do podjÄcia prĂłb kreacji. Inspiruje dzieci, amatorĂłw, stanowi nieustanne wyzwanie dla profesjonalistĂłw. WyjÄ tkowa plastycznoĹÄ mas ceramicznych, ich róşnorodna struktura i barwa oraz moĹźliwoĹÄ nieodwracalnego utwardzenia w procesie wypaĹu rozstrzygajÄ o atrakcyjnoĹci dyscypliny. Dodatkowym walorem jest niebywaĹa trwaĹoĹÄ i odpornoĹÄ chemiczna, przy jednoczesnej fizycznej delikatnoĹci wyrobĂłw lub dzieĹ, ktĂłra zmusza do pietyzmu i uwagi w kontakcie z nimi. Potwierdzeniem powyĹźszych stwierdzeĹ jest wybĂłr eksponowanych prac, ktĂłrych autorzy zwiÄ zani sÄ z AkademiÄ Sztuk PiÄknych im. E. Gepperta we WrocĹawiu, jedynÄ uczelniÄ w Polsce ksztaĹcÄ cÄ specjalistĂłw w zakresie sztuki i projektowania ceramiki. Zaproszeni do udziaĹu mĹodzi artyĹci sÄ Â doktorantami lub stypendystami Programu Narodowego Centrum Kultury finansowanego przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego. ĹÄ czy ich to, Ĺźe zdecydowali siÄ na realizacjÄ swoich programĂłw w Pracowni Podstaw Projektowania Ceramiki kierowanej przez prof. Krzysztofa Rozpondka i prof. ucz. Macieja Kasperskiego. W wystawie uczestniczÄ : Hanna Ambrosava i Rozalina Busel z BiaĹorusi, Janina Myronova i Natalia Zuban z Ukrainy, Magdalena Ĺysiak z Polski i Mingda Du z Chin. Wszyscy stawiajÄ sobie ambitne cele, dÄ ĹźÄ do przekazania treĹci i wyraĹźania emocji w oparciu o nowatorskie rozwiÄ zania formalne i technologiczne. Hanna Ambrosava bada granice moĹźliwoĹci tworzywa, szukajÄ c jednoczeĹnie harmonii bryĹy. Rozalina Busel prowokuje ekspresjÄ geometrycznych form haptycznych, w ktĂłrych zestawia statyczne korpusy z dynamicznymi elementami osadzonymi na ich powierzchniach. Magdalena Ĺysiak buduje modularne ukĹady, zawierajÄ ce odniesienia do problemĂłw ekologii. Odlewy jakie wykonuje z mas barwionych majÄ charakter industrialny, ale dziÄki multiplikacji nabierajÄ cech organicznych. Janina Myronova jest autorkÄ form antropomorficznych, jej figury sÄ dalekie od naturalizmu, a przy tym niezwykle sugestywne, wydaje siÄ, Ĺźe ich bezruch jest pozorny i po chwili powrĂłcÄ do zawieszonej aktywnoĹci. Natalia Zuban tworzy lapidarne cienkoĹcienne rzeĹşby, ktĂłrych ksztaĹty skoordynowane z urozmaiconÄ fakturÄ sprawiajÄ wraĹźenie samorodnych tworĂłw natury. Mingda Du balansuje miÄdzy spontanicznoĹciÄ a dyscyplinÄ , bazujÄ c na intuicji prowadzi dialog z materiÄ , ktĂłra kieruje jego dĹoĹmi. ĹÄ czÄ c tradycjÄ i kulturÄ Wschodu z doĹwiadczeniem Zachodu odnajduje wĹasnÄ definicjÄ wspĂłĹczesnoĹci. Jestem pewien, Ĺźe przedstawiona róşnorodnoĹÄ postaw i rezultaty jakie osiÄ gnÄli autorzy zainteresujÄ Â odbiorcĂłw, dlatego gorÄ co zachÄcam do obejrzenia ekspozycji. Wystawa jest jednym z wielu wydarzeĹ wpisujÄ cych siÄ w jubileusz siedemdziesiÄciolecia obecnoĹci ceramiki i szkĹa we wrocĹawskiej akademii, zorganizowana zostaĹa w ramach programu wspĂłĹpracy uczelni z brzeskÄ galeriÄ , ktĂłrego koordynatorem jest dr Krzysztof WaĹaszek,
prof. Krzysztof Rozpondek
Leave a Reply